De arbeidsmarkt staat al jaren onder druk. En die druk zal niet meteen verdwijnen. De federale regering wil de werkzaamheidsgraad richting 80% duwen. Activering van wie vandaag aan de zijlijn staat, vormt een belangrijk speerpunt, aangevuld met een reeks hervormingen die moeten leiden tot meer flexibiliteit op de arbeidsmarkt: van arbeidstijd tot contractvormen. Dat creëert kansen, maar maakt de realiteit ook complexer.
Tegelijk volgen AI en andere technologische ontwikkelingen elkaar razendsnel op. Jobs verdwijnen niet massaal, maar veranderen wél ingrijpend. Taken verschuiven, vaardigheden verouderen en nieuwe rollen ontstaan. In zo’n context is de automatische reflex – “er zijn te weinig mensen” – te kort door de bocht.
Kijken we naar de arbeidsdeelname (20 tot 64 jaar), dan zien we dat die in België rond 72% ligt. Met andere woorden: er zit nog capaciteit in de arbeidsmarkt, maar die is versnipperd, ongelijk verdeeld en niet altijd inzetbaar zoals we vandaag gewend zijn. De vraag is dus niet alleen hoe vind je talent, maar vooral: hoe benut je het beter?