Verzuimcijfers 2025 voor de voedingssector

De verzuimcijfers in de voedingssector evolueren voorzichtig in de goede richting. In 2025 daalt het totale verzuim naar 10,72%, tegenover 10,97% in 2024. Op het eerste gezicht een positieve trend, maar onder de oppervlakte blijven er duidelijke aandachtspunten, zeker voor grotere organisaties.
Wat zeggen de cijfers écht? En waar liggen de prioriteiten voor voedingsbedrijven? In het sectorrapport vind je alle data terug om je verzuimcijfers te benchmarken. Hieronder zetten we alvast enkele highlights op een rijtje:

 

Daling in alle verzuimtypes, maar sector blijft boven gemiddeld

De voedingssector noteert in 2025 een daling in alle verzuimcategorieën:

• kort verzuim daalt licht naar 3,37%,
• middellang verzuim daalt sterker naar 3,17%,
• lang verzuim zakt naar 4,18%

Die evolutie is positief, zeker omdat langdurig verzuim in veel andere sectoren net blijft stijgen. Toch blijft de sector in zijn totaliteit boven het nationale gemiddelde scoren.

Dat wijst erop dat de inspanningen rond verzuimaanpak effect beginnen te hebben, maar ook dat structurele factoren — zoals fysieke belasting, ploegwerk en populatiesamenstelling — nog steeds zwaar doorwegen.

 

Kort verzuim blijft een structurele uitdaging

Ondanks de lichte daling blijft kort verzuim in de voedingssector hoger dan gemiddeld. Vooral het patroon achter de cijfers is opvallend: medewerkers melden zich relatief vaak ziek, maar voor korte periodes.
Dit zien we duidelijk bij arbeiders:

• hogere verzuimfrequentie dan gemiddeld,
• hogere Bradfordfactor,
• en dus meer herhaald kort verzuim.

Voor grotere voedingsbedrijven heeft dit een directe impact op de dagelijkse werking. In omgevingen met ploegensystemen en strakke productieplanning leidt elk kort verzuim tot organisatorische druk.
De uitdaging ligt dan ook minder in het aantal ziektedagen, maar eerder in het doorbreken van terugkerende verzuimpatronen binnen teams.

 

Jongere medewerkers vallen vaker langer uit

Een tweede opvallend inzicht zit bij de jongere leeftijdsgroepen. Werknemers tussen 25 en 34 jaar tonen het minst gunstige verzuimprofiel:

• middellang verzuim stijgt of stagneert,
• en ook langdurig verzuim neemt toe, vooral bij 25–29 jarigen.

Hoewel de absolute cijfers nog relatief laag liggen, is de trend duidelijk: langdurige uitval verschuift ook naar jongere medewerkers.
Dat maakt vroegtijdige opvolging cruciaal. Bedrijven die pas ingrijpen bij langdurig verzuim, komen vaak te laat. Zeker in grotere organisaties, waar signalen minder snel opgepikt worden, is proactieve begeleiding essentieel om uitval te beperken.

 

Langdurig verzuim piekt in middelgrote en grote bedrijven

Wanneer we kijken naar organisatiegrootte, zien we geen lineair verband, maar wel duidelijke verschillen.

• Kleine bedrijven (<50 medewerkers) scoren het best.
• Middelgrote en grote bedrijven (100 – 999 medewerkers) kennen hogere verzuimcijfers.
• Vooral bij 250 tot 499 werknemers zien we een piek in langdurig verzuim.

Opvallend: bij de grootste bedrijven (≥1000 medewerkers) dalen de cijfers opnieuw. Dit wijst op het effect van meer gestructureerd beleid, gespecialiseerde HR-ondersteuning en een sterker uitgebouwde opvolging van langdurig zieken.
Voor middelgrote en grotere voedingsbedrijven ligt hier dus een duidelijke hefboom: meer structuur in preventie, opvolging en re-integratie kan een significant verschil maken.

 

Verschillen tussen arbeiders en bedienden blijven groot

De cijfers tonen ook een sterke kloof tussen arbeiders en bedienden:

• arbeiders zijn gemiddeld meer dan dubbel zoveel dagen afwezig,
• ze melden zich ook vaker ziek,
• en vertonen meer herhaald kort verzuim.

Dit verschil is niet nieuw, maar in de voedingssector extra uitgesproken door de grote aanwezigheid van arbeidersprofielen en de aard van het werk.
Het betekent dat een uniforme aanpak van verzuim vaak tekortschiet. Een gerichte aanpak per doelgroep — met aandacht voor de realiteit op de werkvloer — is noodzakelijk.

 

Wat betekent dit voor voedingsbedrijven?

De cijfers tonen duidelijk dat de voedingssector vooruitgang boekt, maar dat de grootste uitdagingen niet verdwijnen, wel verschuiven.
Vooral grotere organisaties kunnen vandaag het verschil maken door te focussen op drie hefbomen:

• het structureel aanpakken van herhaald kort verzuim,
• het tijdig begeleiden van jongere medewerkers,
• en het professionaliseren van de aanpak van langdurig verzuim.

Een doordachte verzuimaanpak is daarbij niet alleen een kwestie van welzijn, maar ook van bedrijfscontinuïteit en kostenbeheersing. Met een gemiddelde kost van meer dan €1.600 per medewerker per jaar loopt de impact snel op.